ความหมายของเงินลงทุนระยะยาว

ธันวาคม 25, 2007

ความหมายของเงินลงทุนระยะยาว

ส่วนความหมายของ เงินลงทุนระยะยาว (Long Term Investment) ตามมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 40 เรื่อง การบัญชีสำหรับเงินลงทุนในตราสารหนี้ และตราสารทุน หมายถึง เงินลงทุนที่กิจการตั้งใจจะถือไว้เกิน 1 ปี เงินลงทุนระยะยาวรวมถึง

  • ตราสารทุนที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขาย
  • เงินลงทุนทั่วไป
  • ตราสารหนี้ที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขาย
  • ตราสารหนี้ที่จะถือจนครบกำหนด

เยาวลักษณ์ สุขวิบูลย์ (2544 : 6-1) กล่าวสรุปความหมายของเงินลงทุนระยะยาวหมายถึง
เงินลงทุนระยะยาว หมายถึง หลักทรัพย์หรือสินทรัพย์ที่กิจการซื้อไว้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาผลประโยชน์จากการลงทุนนั้น และไม่มีความตั้งใจที่จะขายเมื่อต้องการใช้เงินสด ซึ่งเป็นเงินลงทุนในลักษณะที่ไม่ใช่เงินลงทุนชั่วคราว หรือสินทรัพย์หมุนเวียน แต่เป็นเงินลงทุนประเภทที่จัดอยู่ในสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนอันได้แก่

  • เงินลงทุนซื้อหุ้นทุนในบริษัทอื่น
  • เงินลงทุนซื้อพันธบัตรหรือหุ้นกู้
  • เงินกองทุนที่ตั้งไว้เพื่อวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะเช่น เงินกองทุนเพื่อไถ่ถอนหุ้นกู้ หรือหุ้นบุริมสิทธิ
  • เงินลงทุนซื้อที่ดิน หรือสินทรัพย์อื่น ที่มิได้นำมาใช้ประโยชน์ในการดำเนินงานของกิจการในปัจจุบัน
  • เงินลงทุนในรูปแบบอื่น ๆ เช่นเงินล่วงหน้าให้บริษัทย่อยหรือบริษัทในเครือ มูลค่าเวนคืนกรมธรรม์ประกันชีวิต เงินลงทุนในห้างหุ้นส่วน และในกิจการร่วมค้า

จากความหมายข้างต้นสามารถสรุปได้ดังนี้ เงินลงทุนหมายถึง เงินลงทุนที่กิจการตั้งใจถือไว้เกิน 1 ปี รวมถึงตราสารทุนที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขาย เงินลงทุนทั่วไป ตราสารหนี้ที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขาย และตราสารหนี้ที่จะถือจนครบกำหนด

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s