ลักษณะความหมาย…

ตุลาคม 7, 2007

ลักษณะความหมายและการจัดลำดับสินทรัพย์ประเภทเงินลงทุนระยะยาว

1.ลักษณะของสินทรัพย์ประเภทเงินลงทุนระยะยาว
มาตรฐานการบัญชีกล่าวว่า เงินลงทุนระยะยาวเป็นเงินลงทุนที่กิจการตั้งใจจะถือไว้เกิน 1 ปี เงินลงทุนระยะยาวรวมถึงตราสารทุนที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขาย เงินลงทุนทั่วไป ตราสารหนี้ที่จัดประเภทเป็นหลักทรัพย์เผื่อขายและตราสารหนี้ที่จะถือจนครบกำหนด

2. ความหมายของเงินลงทุนระยะยาว
เงินลงทุนระยะยาว (Long-term Investment) หมายถึง เงินลงทุนที่กิจการนำไปลงทุนในกิจการอื่นเพื่อหวังผลตอบแทนต่าง ๆ ในระยะยาว เช่น ลงทุนซื้อหุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ หุ้นกู้ พันธบัตร และสินทรัพย์อื่นๆ ซึ่งมิได้มีไว้เพื่อการดำเนินงาน และผลตอบแทนจากเงินลงทุนระยะยาวอาจอยู่ในรูปของเงินปันผล ดอกเบี้ย และเพื่อต้องการหารายได้หรือต้องการเข้าไปมีส่วนในการควบคุมกิจการอื่น

เยาวลักษณ์ สุขวิบูลย์ (2544 : 6-1-6-2) กล่าวสรุปได้ว่า เงินลงทุนระยะยาวหมายถึงหลักทรัพย์ หรือสินทรัพย์ที่กิจการซื้อไว้โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาผลประโยชน์จากการลงทุนนั้น และไม่มีความตั้งใจที่จะขายเมื่อต้องการใช้เงินสดซึ่งเป็นเงินลงทุนในลักษณะที่ไม่ใช่เงินลงทุนชั่วคราว หรือสินทรัพย์หมุนเวียนแต่เป็นเงินลงทุนประเภทที่จัดอยู่ในสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน อันได้แก่

  • เงินลงทุนซื้อหุ้นทุนในบริษัทอื่น
  • เงินลงทุนซื้อพันธบัตรหรือหุ้นกู้
  • เงินกองทุนที่ตั้งไว้เพื่อวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะเช่นเงินกองทุนเพื่อไถ่ถอนหุ้นกู้หรือหุ้นบุริมสิทธิ์เป็นต้น
  • เงินลงทุนซื้อที่ดินหรือสินทรัพย์อื่นที่ไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์ในการดำเนินงานของกิจการในปัจจุบัน
  • เงินลงทุนในรูปแบบอื่น ๆ เช่นเงินล่วงหน้าให้บริษัทย่อยหรือบริษัทในเครือ มูลค่าเวนคืนกรมธรรม์ประกันชีวิต
  • เงินลงทุนในห้างหุ้นส่วนและในกิจการร่วมค้าเป็นต้น

3 .ลำดับชนิดของเงินลงทุนระยะยาว
เงินลงทุนระยะยาวมีการจัดลำดับเรียงตามอายุและความเหมาะสมของเงินลงทุนแต่ละประเภทได้แก่

  • หุ้นกู้ของกิจการอื่น พันธบัตรรัฐบาล หรือรัฐวิสาหกิจ
  • เงินลงทุนในทรัพย์สินอื่นเพื่อหวังผลกำไรในอนาคต เช่น เงินลงทุนใน ที่ดิน อาคารเพื่อไว้ขายในวันข้างหน้า
  • ให้กู้โดยมีระยะเวลาชำระคืนเกินกว่า 1 ปี
  • เงินกันไว้เพื่อไถ่ถอนหนี้สิน หุ้นกู้ หรือเงินกู้ระยะยาว